در21 ژانویه سال 1815 ”هوراس ولز” دندانپزشک آمريکايي و يکي از پيشگامان بيهوشي با گاز خنده (اکسيد نيترو) متولد شد.

ولز براي ارايه اختراع خود در ژانويه 1845 نمايشي در دانشکده پزشکي دانشگاه “هاروارد” ترتيب داد که با عدم موفقيت همراه بود و باعث شد کشف بيهوشي توسط او به رسميت شناخته نشود. نخستين بي حسي دنداني با اکسيد نيترو (گاز خنده) توسط “جان ام ريگز” در نهم اوت 1898 بود که “گاردنر کوينسي کولتون”، دندانپزشک آمريکايي به صورت گسترده از اين گاز استفاده کرد. اکسيد نيترو را “جوزف پريستلي” در سال 1772 کشف کرده بود.بعدها معلوم شد که اين گاز سمي نيست،اما وقتي استنشاق شود آثار عجيبي به بار مي آورد و افراد مشغول کارهاي غريبي مثل آواز خواندن، دعوا کردن، و خنديدن مي شوند.  

  همين خنديدن باعث شد که اکسيد نيترو را “گازخنده آور” بنامند. در سال 1799 ”همفري ديوي” کشف کرد که استنشاق طولاني تر اکسيد نيترو باعث بيهوشي موقت مي شود. ديوي اين گاز را روي خودش امتحان کرد و گزارش داد پس از آنکه حدود 16 ليتر گاز را در مدت هفت دقيقه استنشاق کرد، “کاملا مسموم” شد. اگرچه ديوي گفت که شايد بتوان از اکسيد نيترو در اعمال جراحي استفاده کرد، اما کسي پيشنهاد او را پيگيري نکرد و در سال هاي نخست سده نوزدهم تنها مصرف اکسيد نيترو، در سرگرمي ها بود.